Diagnostyka w nietrzymaniu moczu jest procedurą wieloetapową. Bardzo ważną rolę odgrywa w niej współpraca lekarza z pacjentem. Pierwszą, niezwykle istotną częścią badania jest wywiad lekarski. Dopiero później wykonywane są wszelkie niezbędne laboratoryjne badania. Na ogół jednak to wywiad, oraz prowadzony przez osobę dotkniętą NTM dzienniczek mikcji pozwalają na określenie przyczyny schorzenia oraz determinują rodzaj wdrażanego leczenia. Podczas badania podmiotowego bardzo ważna jest precyzyjna odpowiedź na pytania specjalisty. Mogą one dotyczyć zarówno funkcjonowania układu moczowo-płciowego, jak i neurologicznego. Wywiad dotyczy bezpośrednio pacjenta, ale również jego rodziny (ewentualnych wcześniejszych przypadków NTM). Specjalista porusza również kwestie tego, w jaki sposób NTM wpływa na komfort życia pacjenta – to pomaga stwierdzić, czy konieczna będzie jako element towarzyszący psychoterapia.Pacjent powinien podczas badania odpowiedzieć na pytania mające podobny jak w poniższym kwestionariuszu charakter. Oczywiście – zalecamy jak najszybszy kontakt ze specjalistą, jednakże aby wstępnie sprawdzić, czy NTM dotyczy również nas, można w domu („na próbę”) odpowiedzieć na takowy zestaw pytań. Przede wszystkim istotne jest jak często zdarza się gubienie moczu w jakich sytuacjach ma ono miejsce i jak duże ilości jednorazowo mimowolnie wyciekają. Znając odpowiedź na te pytania, możemy zagłębić się bardziej w okoliczności tych zdarzeń – w to, czy gubienie moczu jest związane z konkretną sytuacją / emocją / miejscem, czy odbywa się częściej w godzinach nocnych czy w ciągu dnia. Ze strony fizjologicznej zaś interesuje nas, czy wyciekowi towarzyszą dolegliwości bólowe, czy poprzedza je parcie. Każde zaburzenie związane z oddawaniem moczu, niepokojące nas objawy powinny być zapisywane w specjalnym dzienniczku mikcji. W wypadku leczenia NTM bardzo istotne jest bowiem to, jakie my sami mamy nastawienie do terapii.

Komentarze

Share.

Leave A Reply